على ربانى گلپايگانى

95

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

4 . عبد اللّه بن يحيى حضرمى را به جرم اين‌كه بردين و مذهب على بن ابى طالب عليه السّلام است به شهادت رساندى ، و مگر دين على بن ابى طالب عليه السّلام جز دين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله است ، همان دينى كه تو به نام آن برمردم حكومت مىكنى . 5 . فرزندت يزيد كه ميگسار و سگ‌باز است را به رهبرى مسلمانان برگزيده‌اى . 6 . مرا از فتنه‌انگيزى در ميان مسلمانان برحذر داشته‌اى ، از نظر من فتنه‌اى بدتر از حكومت تو براى مسلمانان وجود ندارد ، و من عملى را بهتر از جهاد با تو نمىشناسم . « 1 » ب ) پس از واقعه‌ى كربلا با مرگ معاويه در سال 60 هجرى فرزندش يزيد كه معاويه او را به جانشينى خود برگزيده و از مردم براى او بيعت گرفته بود ، زمام حكومت برجهان اسلام را در دست گرفت ، او تصميم گرفت تا از مردم مدينه و خصوصا چند فرد برجسته بيعت بگيرد كه امام حسين عليه السّلام از جمله‌ى آنان بود . امام عليه السّلام بيعت با او را نپذيرفت و مدينه را به قصد مكه ترك گفت . چند ماه در مكه اقامت گزيد و آن‌گاه كه از قصد يزيد و عمّال او باخبر شد كه مىخواستند به صورت ناگهانى در مراسم حج امام عليه السّلام را به قتل برسانند و بدين وسيله او را كه مانع جدّى بزرگى برسر راه مقاصد نامشروع خود مىدانستند ، از ميان بردارند ، امام عليه السّلام مكّه را به قصد كوفه ترك گفت . از آن روى كوفه را برگزيد كه مردم آن غالب از شيعيان بودند و آنان امام عليه السّلام را دعوت كرده و در نامه‌هاى مكرر وفادارى خويش را نسبت به آن حضرت و بيزارى خود را از يزيد

--> ( 1 ) . الامامة و السياسة : 1 / 155 - 157 .